من هرگز از آسمان آبی نمی پرسم که چرا آبی است.

آبی، آبی است و من به آبی آسمان اعتماد می کنم.

"امشب که چشم هام رو هم بگذارم حتما خدا به فرشته هاش دستور میده تا از اون بالا بالاها
بیان پایین و یه جوری که هیشکی هیشکی ازش بویی نبره صحنه زندگی مو عوض کنن تا
از فردا دیگه هیچ چیز بد و پراز غصه ای توش نباشه..."

می دونم بزرگ شدم اما هنوزم شب ها موقع خواب به این جمله فکر می کنم.

*امید یعنی باز گذاشتن در. این طوری همه چیزهای خوب می تونن وارد بشن. شاید وقتی که
تو اصلا حواست نیست...(خوبی خدا)