یادم نمی یاد آخرین باری رو که یه شاخه گل هدیه گرفتم!

آخ که چقدر دلم تنگه...

نمی دونم تا کی قراره مثل بازی های کامپیوتری هر لحظه هدف گلوله آدمهایی بشیم که
مرتب دارن از آب گل آلود ماهی می گیرن تا پاشون برسه به مرحله بعد! فقط امید وارم اتفاقی
 که دیروز افتاد واقعا اتفاق بوده باشه نه فصل جدیدی برای سیاست های بعضی ها!

* دیروز  ۱۶۹ نفر توی هواپیمای توپولوفی بودن که هنوز یک ربع از پروازشون نگذشته دیگه
هیچی ازشون باقی نمی مونه.

بعد از یک عالمه ابهامی که خبر ساعت ۱۴ از تکلیف مسافرهای این هواپیما تو ذهن مردم
باقی می گذارهُ بالاخره اخبار ساعت ۲۲ شروع می شه و خبرگوی تازه واردی که انگار هنوز
هیچی از خبر گفتن نمی دونه بسم الله نگفته دهنشو باز می کنه و می گه: " همه افرادی
که امروز در هواپیمای تهران ـ ایروان بودند کشته شدند." اینو می گه و بدون اینکه حالت صورتش
حتی یک کوچولو تغییر کنه و حتی به خودش زحمت بده ادای آدمای به ظاهر متاثر رو در بیاره
می ره سراغ اینکه امروز در جلسه هیئت دولت چی گذشته و چه حواشی داشته!

* دیروز ۱۶۹ نفر که ۱۶۱ نفرشون ایرانی بودند و میونشون یه گروه نوجوان جودو کار هم وجود
داشته رفتن تا سر نوشتشون با بقیه کشته شده های این روزها یکی بشه و حتی یک نفر هم
خم به ابروش نیاره.
اونها رفتن تا امروز شبکه های تلویزیونی بدون اینکه بخوان عزای عمومی اعلام کنن و حتی یه
خط مشکی بالای کادرشون بندازن یا حتی به لباس مجری هاشون یک کمی حال و هوای
سوگواری ببخشن، مرتب از فیلم ها و سریال های طنزی حرف بزنن که قراره آخر هفته زندگی
مردم رو گل و بلبل کنه تا کسی به فکر چیز دیگه ای نیفته.